Voordat de boswachter komt
![](https://www.boswachtersblog.nl/overijssel/wp-content/uploads/sites/11/2024/08/11913-Kampeerterrein-Borger-Drouwen@Laurie-Karine-Fotografie-640x350.jpg)
Natuurkampeerterrein Borger-Drouwen
Als ik die zondagochtend mijn surveillancedienst begin is het nog stil op de heide. Kennelijk slaapt men uit en ik kijk om mij heen. Ik geniet van de rust. Er hangt een lichte ochtenddauw en het zonnetje probeert erdoor te komen. Dan zie ik opeens tussen de bomen door iets dat felgroen en felrood is. Ik sta stil en kijk.
Er komt beweging. Het felgroen en felrood blijken 2 sheltertentjes te zijn. Ze staan op een stukje grond waar wat gras groeit, midden in de heide! Ik dwing mijzelf tot 10 te tellen voordat ik ontplof. Het is een plek waar altijd reeën slapen. Overdag zie je ze hier ook vaak grazen. Overal moet je op de paden blijven, dat is toch niet voor niets?!
De gasten zijn kennelijk net wakker geworden en haasten zich nu met het opruimen van de tentjes voordat de boswachter hen ontdekt. Te laat! Ik blijf de situatie even observeren. Hoeveel personen zijn het en wat is er precies gebeurd? De kampeerders zijn verrassend snel met inpakken, dus ik moet niet te lang wachten.
Als ik naar ze toe loop zijn ze totaal verrast. Ze stonden echt uit het zicht van het wandelpad, maar ik kwam net van de andere kant. Een snelle blik op de situatie stelde me enigszins gerust. Er lag geen rommel en er was geen vuur gemaakt. Als ik het tweetal aanspreek blijken het vader en zoon te zijn. Vader is een echte avonturier en hij wilde zoonlief, tijdens hun mannenweekend, eens laten ervaren hoe het is om volledig in de natuur te zijn. Ik werd netjes te woord gestaan en beide mannen reageerden wat beschaamd toen ik hen erop wees dat het hier rustgebied is. Toen ik ze wat veegplekken aanwees – jonge boompjes waar reeën met hun gewei tegen aan schuren- en een paar slaapplekken van reeën liet zien, was er volop begrip. We wisten het wel, maar hebben het erop gegokt was de verklaring toen de bekeuring werd uitgedeeld.
Tja, ik begrijp het verlangen om de natuur maximaal te beleven helemaal. Wildkamperen in ons kleine land met inmiddels bijna 18 miljoen inwoners kan echt niet, maar gelukkig zijn er prachtig gelegen, kleinschalige natuurcampings waar je als avonturier ook echt kunt genieten.
En….. je hoeft hier niet persé – voor de boswachter komt – weg te zijn.
Kijk op www.logerenbijdeboswachter.nl
geef een reactie